Konferencja prasowa przed koncertami w Săo Paulo, 1981 r.

W zeszłym roku  - wraz ze zremasterowanymi albumami – na iTunes pojawiły się bonusowe nagrania wideo z koncertów itp., i co najważniejsze prawie wszystkie są już dostępne na YouTube! 

Wśród bonusów są m.in. całkiem dobrej jakości fragmenty koncertu w Săo Paulo (Live at Morumbi Stadium) z 1981 r., gdzie zgromadziło się – jak twierdzi manager zespołu Jim Beach – blisko 190 tys. widzów.  

Queen

1. Son And Daughter (Live at the Hammersmith Odeon, 1975)
2. Liar (Live at the Rainbow Theatre, 1974)
3. Keep Yourself Alive (Filmed at St John’s Wood Studios, London, 1973)

Queen II

1. White Queen (As It Began) (Live at the Rainbow Theatre, 1974)
2. Seven Seas Of Rhye (Live at Wembley Stadium, London, 1986)
3. Ogre Battle (Live at the Hammersmith Odeon, 1975)

Sheer Heart Attack

1. Killer Queen (Top Of The Pops, Version 2, 1974)
2. Stone Cold Crazy (Live at the Rainbow Theatre, 1974)
3. Now I’m Here (Live at the Forum, Montreal, 1981)

A Night at the Opera

1. Bohemian Rhapsody (No Flames Original Version, 1975)
2. Seaside Rendezvous (ANATO 30th Anniversary Version, 2005)
3. Love Of My Life (Live at Milton Keynes Bowl, 1982)

A Day at the Races

1. You Take My Breath Away (Live at Earls Court, 1977)
2. Tie Your Mother Down (Live at Milton Keynes Bowl, 1982)
3. Somebody To Love (Promo Video, 1976)

News Of The World

1. My Melancholy Blues (Live At The Summit, 1977)
2. Sheer Heart Attack (Live at Hammersmith, 1979)
3. We Will Rock You (Queen Rocks Version, 1998)

Jazz

1. Bicycle Race (Promo Video performance, 1978)
2. Fat Bottomed Girls (Live at Milton Keynes Bowl, 1982)
3. Let Me Entertain You (Live in Japan, 1979)

The Game

1. Vocal Improvisation / Dragon Attack (Live at Morumbi Stadium, 1981)
2. Save Me (Live at Seibu Lions, 1982)
3. Crazy Little Thing Called Love (‘Saturday Night Live’ TV appearance, 1982)

Flash Gordon

1. Flash & The Hero (Live at Morumbi Stadium, 1981)
2. Flash (Alternative promo)
3. Flash – Queen + Vanguard (Promo Video, 2003)

Hot Space

1. Las Palabras De Amor (Top Of The Pops, 1982)
2. Under Pressure (Rah Mix, 1999)
3. Action This Day (Live at Milton Keynes Bowl, 1982)

The Works

1. Tear It Up (Live at Wembley Stadium, July 11th 1986)
2. I Want To Break Free (Live in Rio, January 1985)
3. Radio Ga Ga (Promo Video, 1984)

A Kind Of Magic

1. One Vision (Extended Promo Video, 1985)
2. Princes Of The Universe (Promo Video, 1986)
3. A Kind Of Magic (Live at Wembley Stadium, July 11th 1986)

The Miracle

1. I Want It All (Promo Video, 1989)
2. The Making of ‘The Miracle’ promo videos (1989)
3. The Making of ‘The Miracle’ album cover (1989)

Innuendo

1. Innuendo (Alternative Promo Video, 1991)
2. These Are The Days Of Our Lives (Hollywood Records Alternative Promo Video, 1991)
3. ‘Mad In The Making’: The Making of the ‘I’m Going Slightly Mad’ promo video (1991)

Made In Heaven

1. (Heart-Ache) Too Much Love Will Kill You (Promo Video, 1995)
2. Heaven For Everyone (Promo Video, 1995)
3. A Winter’s Tale (Alternative Promo Video, 1995)

Zdjęcie wykorzystane do okładki "AG", 1974 r. (fot. Johnny Dewe Matthews)

Dzisiaj podstrona ta już nie istnieje, ale na szczęście wszystkie nagrania są na YouTube. Jest to świetna okazja (jeśli ktoś jeszcze nie miał przyjemności ich obejrzenia), aby chociaż po części przekonać się w jakiej jakości są koncerty, które od ponad 30 lat Queen Productions trzyma w archiwum (zamiast wydać na DVD/Blu-ray!).  

1. White Queen (As It Began) (Rainbow Theatre, 1974)
2. Killer Queen (Earl’s Court, 1977)
3. You Take My Breath Away (Earl’s Court, 1977)
4. The Millionaire Waltz (Houston, 1977)
5. My Melancholy Blues (Houston, 1977)
6. Dreamer’s Ball (Paris, 1979)
7. We Will Rock You (Fast Version) (Tokyo, 1979)
8. Let Me Entertain You (Tokyo, 1979)
9. I’m In Love With My Car (Concert For Kampuchea, 1979)
10. Now I’m Here (Concert For Kampuchea, 1979)
11. Save Me (Montreal Forum, 1981)
12. Somebody To Love (Milton Keynes Bowl, 1982)
13. Tie Your Mother Down (Rio De Janiero, 1985)
14. Love Of My Life (Rio De Janiero, 1985)
15. One Vision (Wembley Stadium, 12 July 1986)
16. In The Lap Of The Gods… Revisited (Wembley Stadium, 12 July 1986)
17. We Are The Champions (Wembley Stadium, 12 July 1986)
18. We Will Rock You (Slow Version) (Budapest, 1986)

Na tych zdjęciach nie widać, że Freddie był starszy (o rok) od Eltona

Od ponad dwóch dekad Elton John aktywnie walczy z AIDS za pośrednictwem swojej fundacji, która zbiera fundusze na walkę z epidemią tej choroby. Również dochód z książki Love Is the Cure: Ending the Global AIDS Epidemic (Miłość jest lekarstwem: koniec z globalną epidemią AIDS) ma zostać przekazany na ten szczytny cel.  

W opublikowanym w poniedziałek (9 stycznia) oświadczeniu wydawnictwo Hodder & Stoughton obiecuje, że książka będzie stanowić „bardzo osobiste wspomnienia Eltona Johna, wśród nich również opis bólu po utracie bliskich przyjaciół”.

Obok tak znanych gwiazd jak Mercury, Elton John przywołuje także postać Ryana White’a, amerykańskiego ucznia, któremu z powodu choroby zabroniono chodzić do szkoły. Według doniesień mediów Elton John miał być przy 18-latku w chwili jego śmierci w szpitalu w 1990 roku.

„To choroba, którą trzeba zwalczyć nie jakimś cudownym lekiem, ale zmienianiem serc i umysłów, wspólnym wysiłkiem całego społeczeństwa, żeby przełamywać dzielące nad różnice i budować mosty współczucia” – powiedział Elton John.

„Pisząc tę książkę cały czas zadawałem sobie pytanie – dlaczego w sprawie AIDS nie robimy więcej?” – dodał muzyk.

Książka ma trafić do księgarni w lipcu 2012 roku. Premiera zbiegnie się z XIX Międzynarodową Konferencją nt. AIDS, która w tym czasie odbędzie się w Waszyngtonie.

Źródło: Interia.pl

Freddie oraz Stasha Vlasuk   (fot. Corbis Images / stashamania.com)

Los Angeles, grudzień roku 1977. Właśnie tam Queen zaplanowali swoje ostatnie koncerty na amerykańskiej odnodze trasy promującej album „News of the World”.

Pewnego razu, dzięki Dianne Webber – mojej nauczycielce i kierowniczce grupy tanecznej, z którą wykonywałam przedstawienie „Perfumy Arabii” – dostałam nowe ciekawe zlecenie. Miałam wystąpić na uroczystym przyjęciu wydanym na cześć brytyjskiego zespołu Queen – w tamtych czasach zupełnie mi obcego.  

Oprócz mnie zakontraktowano pięć innych tancerek, a w repertuarze przedstawienia były tańce specjalne, takie jak taniec ze świecami, z wężami i z szablami, jak również tańce ludowe Afryki Płn., Turcji, Armenii, Syrii, i Libanu.

Sala była bardzo przestronna, z jednej strony znajdował się drewniany bar a po drugiej stronie podwyższona scena, której użyłyśmy. Po występie, gdy siedziałam przy barze dosiadł się do mnie pewien Anglik. Wymieniliśmy parę uprzejmości po czym wspomniałam, że przyjęcie zorganizowane jest dla zespołu Queen. Uśmiechnął się i wskazał na kilku z gości: „A więc, tamten to wokalista, obok niego stoi basista. Ten wysoki facet gra na gitarze, a ja jestem perkusistą!”.

Razem z zaproszeniem na koncert, który miał się odbyć następnego wieczoru, dostałam przepustkę dla siebie i osoby towarzyszącej.
Był nim mój młodszy brat – zagorzały fan. Było to urzekające przedstawienie obejmujące wszystkie ich przeboje, produkcja sceniczna była bardzo zaawansowana, łącznie z efektami specjalnymi.
Uczestniczyliśmy również w kolacji po koncercie, który odbyła się w jakiejś francuskiej restauracji. Myślę, że kelnerzy nie byli zbytnio zadowoleni z tego 15-osobowego hałaśliwego tłumu. Kiedy Roger (Taylor) odesłał z powrotem wino twierdząc, że jest nie do zaakceptowania, kelner zaczął głośno narzekać w swoim rodzimym języku. Wyglądał na zdziwionego kiedy odpowiedziałam mu po francusku, że jego grubiańska uwaga została zrozumiana.

Siedziałam naprzeciw Freddiego i z uwaga przyglądałam się jego twarzy. Miał wąskie oczy, wysokie kości policzkowe i wystające przednie zęby. Wyglądał dokładnie tak jak wielu młodych persów, którzy przychodzą na moje występy w takich klubach jak Kolbeh czy Andre. Tak jak wiele inny tancerek „brzucha” potrafię porozumieć się w językach ludzi z którymi pracowałam, więc postanowiłam zainicjować z nim rozmowę właśnie po persku. Był pod wielkim wrażeniem, powiedział że chociaż urodził się na Zanzibarze i ma parskich rodziców, to dorastał w Londynie i nie mówi płynnie w języku Farsi (to dobrze, bo ja też nie!). Wtedy Freddie spytał, czy nie byłabym zainteresowana wystąpić z Queen następnego wieczoru na ostatnim koncercie tego tournée. Było to tuz przed Bożym Narodzeniem, więc zespół planował zaprezentować na scenie kilka postaci – tańczącego renifera, piernikowego człowieka, klownów, elfy [za jednego z nich przebrał się manager John Reid] i Świętego Mikołaja. Uznali, że będę świetnie do tego pasować. Przekazałam zaproszenie dla Jane i Denise, moim koleżankom z zespołu tanecznego, które skwapliwie z niego skorzystały.

22 grudnia Jane, Denise i ja spotkałyśmy się w sali koncertowej – było to Forum w Los Angeles. Jeden z członków ekipy technicznej Queen dokładnie wyjaśnił nam, gdzie i kiedy powinniśmy się pojawić na scenie i jak na nią wejść. Czekając na nasz występ delektowałyśmy się zarówno doskonała muzyką jak i dziką owacja widowni. W końcu nadszedł czas bisów i Święty Mikołaj wniósł na scenę wielki worek i otworzył go. Nie, nie wcale nie było tam zabawek, tylko Freddie (!), który wypełznął z worka, wskoczył na jego ramiona i zaśpiewał ikoniczny utwór „We Will Rock You”.

Finałowym utworem był „Sheer Heart Attack”. I to był sygnał dla nas! Około tuzina wykonawców zaludniło scenę: klowni, elfy, renifery, człowiek z piernika… a na publiczność spadały dmuchane lalki i białe balony. Skierowałam uwagę na przedni rząd – zobaczyłam tam kogoś znajomego. Miał on na sobie mój t-shirt, wrzeszczał i pokazywał palcem na mnie!

Po zakończeniu tańca dookoła sceny, podeszłam do członków zespołu i radośnie zatańczyłam z Freddiem. Na koniec wykonałam skok do tyłu z wirowaniem. Pamiętam jak długo brzmiał ostatni akord i jak długo wirowałam w stylu ‘tenoura’. Całkowicie się w tym zatraciłam, ale przyszło mi do głowy, że być może za bardzo zwracam na siebie uwagę w przedstawieniu, które nie należało do mnie! Wtedy się zatrzymałam i pokłoniłam zespołowi oraz publiczności, tak jak to robię w swoim klubie.

Moje występy zawsze były ograniczone do klubów wieczorowych na Bliskim Wschodzie, wesel i prywatnych przyjęć. A tutaj miałam do czynienia z 16 tysięczną rockową publicznością! To zbyt śmiałe żeby twierdzić, że porwałam za sobą tak wielki tłum. Jednak w takim momencie, czułam że śmiałość niesie ze sobą władzę, potęgę i magię.
Recenzenci uznali później, że był to jeden z najlepszych koncertów tego roku!

Stasha Vlasuk

Źródło: gildedserpent.com / queenlive.ca

Tłumaczenie: Mirek Siemieniuk / własne

"Ratty" i jego najnowsze dzieło

W styczniu 2012 r. za pośrednictwem Wydawnictwa „Sine Qua Non” na rodzimym rynku pojawi się nowa książka Petera Hince’a pt. „Queen. Nieznana Historia”.

Dla zachęty tutaj udostępniono do przeczytania pierwszy rozdział książki.

Peter „Ratty” Hince przez wiele lat był asystentem technicznym Freda i Johna oraz szefem całej ekipy technicznej, która pracowała podczas tras koncertowych. Po zakończeniu współpracy został profesjonalnym fotografem.

Aktualizacja (22.01.12):

• Premiera książki przesunięta na 8 lutego 2012 r.
• Książka zyskała patrona w postaci radiowej Trójki
• Cena okładkowa: 49,90 zł (twarda); 39,90 zł (miękka)
• Ilość stron: 288 (+24 strony wkładki zdjęciowej)
• Przedsprzedaż w sklepie lamanita.pl, a także na stronie Empiku (niższa cena)
• Redaktorem polskiego wydania i autorem wstępu jest Roman Rogowiecki, dziennikarz i manager, współautor pierwszej polskiej encyklopedii rocka

Podczas gali MTV European Music Awards w Belfaście

Choć perkusista Queen, Roger Taylor w rozmowie z magazynem „Billboard” zaprzeczył jakoby grupa pracowała nad nowym albumem na podstawie nagrań demo z nieżyjącym od 20 lat Freddiem Mercury’m, przyznał, że trwają poszukiwania jego następcy.

Roger Taylor i Brian May mieli już okazję wystąpić razem z Lambertem. W Belfaście podczas tegorocznego MTV European Music Awards w listopadzie grali, a młody wokalista zaśpiewał „The Show Must Go On” oraz „We Are The Champions” i – zebrał same dobre recenzje.

Źródło: TVN24.pl

fot. Getty Images

Obydwa koncerty z Wembley ’86 pochodzące z najnowszego wydania „Live At Wembley Stadium DVD – 25th Anniversary Edition” są już dostępne na YouTube.

Oczywiście mam nadzieję, że poniższe nagrania będą zachętą do kupna DVD, ponieważ jakość – szczególnie jeśli chodzi o dźwięk – jest na nim o wiele lepsza niż dostępna na YT.  

PS Krótko mówiąc: piątkowy koncert jest o niebo lepszy od sobotniego.

1. Was It All Worth It (Full Instrumental Mix)
2. We Will Rock You (2011 Remix)
3. Another One Bites The Dust (2011 Remix)
4. Under Pressure (Orchestral 2011 Mix) → YouTube
5. One Vision (2011 Remix)
6. Tenement Funster (2011 Remix)
7. I Want To Break Free (Semi-Acoustic 2011 Remix) → YouTube
8. Somebody To Love (2011 Remix)
9. Keep Yourself Alive (2011 Remix)
10. Under Pressure (2011 Remix)
11. Bohemian Rhapsody (Orchestral 2011 Mix) → YouTube
12. Heaven For Everyone (Through The Years 2011 Mix)

DOWNLOAD: http://www.piotreqrmx.com/reworks.html