Queen Poland

The biggest polish site about Queen

Koncerty Queen: A Night at the Opera Tour – Wielka Brytania (1975)

hammy

Jak długo żyję, nigdy nie zapomnę mojego pierwszego spotkania z Freddiem Mercurym. Szturmem wdarł się do garderoby, gdzie czekałem na niego po dwugodzinnym występie, podniósł deskę do prasowania i cisnął nią w lustro, rozbijając je na kawałki. Cóż, pomyślałem, z pewnością nie jest przesądny! Wybuch był spowodowany przez wadliwy mikrofon. Mimo tego, że publiczność była nieświadoma, iż coś poszło nie tak, Freddie aż kipiał. Kiedy się uspokoił, zapytałem czy warto było przeżywać problem, o którym widownia nie miała pojęcia. „Niektórzy ludzie mogą być prawie najlepsi, ja nie potrafię. Jeśli masz chrapkę na bycie numerem jeden, wtedy numer dwa jest niewystarczający” – powiedział, klepiąc mnie w kolano i wybuchając śmiechem.

– David Wigg o spotkaniu z Freddiem po koncercie w Hammersmith Odeon, 3.12.1975 r., „Freddie Mercury’s friend David Wigg reveals the flamboyant star’s vulnerable side and the loneliness that haunted him”, D. Wigg, dailymail.co.uk

Hammersmith Odeon, 24 grudnia 1975 r.; fot. queenlive.ca
Hammersmith Odeon, 24 grudnia 1975 r.; fot. queenlive.ca

DJ Kenny Everett zrobił dla Queen dwie bardzo istotne rzeczy. Po pierwsze, w ciągu zaledwie jednego weekendu wyemitował w swojej audycji Bohemian Rhapsody tak wiele razy, że na Wyspach pozostało bardzo niewiele osób, które by nie wiedziały „co to Queen?’. Po drugie, w ostatniej chwili, na dzień przed pierwszym występem w Liverpoolu stworzył dla zespołu uwerturę otwierającą show (tym samym był to kres używania taśmy z Procession). Taśmę rozpoczynały odgłosy strojącej się orkiestry oraz dźwięk uderzania batutą w pulpit. Następnie głos (Kenny) zapowiadał „Panie i panowie, noc w operze”. Następnie daje się słyszeć narastające intro z Ogre Battle, które płynnie przechodzi w operową część Bohemian Rhapsody. Chwilę później na scenę wkracza zespół wykonując rockową część utworu przeskakując zaraz potem w Ogre Battle. Cóż za dynamiczny start!

Zespół oczywiście postanowił też nieco zmodyfikować setlistę. Now I’m Here „awansowało” do rangi piosenki granej na bis, zaś tradycyjny medley zmodyfikowano poprzez zastąpienie In the Lap of the Gods fragmentami Bohemian Rhapsody. Wkrótce z setu miał zniknąć Son and Daughter, praktycznie całkowicie wyparty przez Brighton Rock. Niniejsza trasa to również ostatnie tchnienie Modern Times Rock ‚n’ Roll. Co ciekawe, oprócz Bo Rhap (i God Save the Queen) jedynymi utworami z nowej płyty, które Queen włączył do repertuaru były Sweet Lady oraz The Prophet’s Song (ten drugi stał się szybko ulubieńcem fanów). Dziwi to o tyle, że podczas trasy promującej Sheer Heart Attack, aż 6 utworów pochodziło właśnie z tej płyty. Interesujące jest również to, że Brian zaczął używać delaya podczas końcowej sekcji Doing All Right, zaś dotychczasowe zmienniki Old Lady – Fender Stratocaster i Les Paul – zostały zastąpione przez kopię, którą stworzył John Birch. Replika ta otrzymała miano Yellow Special, w związku z naturalnym wykończeniem korpusu (w przeciwieństwie do wiśniowego oryginału).

Hammersmith Odeon 1975 r.; fot.: Mick Rock, "Classic Queen"
Hammersmith Odeon 1975 r.; fot.: Mick Rock, „Classic Queen”

Freddie i spółka postanowili również dodać kilka nowych elementów do samego show. Obok pozdrawiania fanów kieliszkiem szampana (lub jak to stwierdził Peter Hince – kieliszkiem lokalnej mineralnej) stałym punktem było prezentowanie publiczności nowego LP podczas zapowiedzi The Prophet’s Song. Utwór ten zawsze zawierał efektowne solo wokalne Freddiego (z wykorzystaniem kamery pogłosowej), który od czasu do czasu dla rozładowania ciężaru całej kompozycji wplatał w nie wersy z „Panie Janie”. Innym żelaznym elementem było rzucanie w stronę publiczności, obowiązkowo pozbawionych kolców, czerwonych róż. Ciekawą propozycją był również striptiz Freddiego, który podczas bisów wkraczał w swoim wartym 500 dolarów kimonie. Nie zawsze jednak wszystko szło po jego myśli:

Wykonałem improwizowany striptiz. Najpierw ściągnąłem pasek, myśląc sobie, że będę nim machał, jak szarfą. Tyle, że go upuściłem. Później zaś zapytałem sam siebie, czy uda mi się go odzyskać. Oczywiście nie udało się. W chwilę potem zobaczyłem tę dziewczynę, która najwyraźniej polowała na moje kimono. Powiedziałem sobie „Nic z tego kochanie” i odrzuciłem je w bezpieczne miejsce za scenę

Liverpool, 14 listopada 1975, fot.: Les St. Clair
Liverpool, 14 listopada 1975, fot.: Les St. Clair

– Freddie Mercury, „Queen – Dzieła Zebrane”, G. Purvis, Kagra 2009, s. 313

Brytyjską trasę zwieńczył specjalny świąteczny występ w Hammersmith Odeon (dodajmy, że zespół podczas tego tournée zagrał już w tym miejscu aż pięć razy!) transmitowany symultanicznie przez radio i telewizję. Nic zatem dziwnego, że jest to chyba najczęściej bootlegowany koncert Queen. W związku z limitami czasowymi, show ma zupełnie inną setlistę niż pozostałe koncerty z trasy. Pech chciał, że tego dnia zarówno Freddie, jak i Brian byli w trakcie paskudnej grypy.

Freddie i ja, jednak przede wszystkim ja, mieliśmy fatalną grypę i ledwo byliśmy w stanie chodzić, nie mówiąc już o graniu, więc nie był to nasz najlepszy występ. Jednak było to  bardzo ekscytujące, adrenalina trzymała nas na nogach.

– Brian May, cytat za queenlive.ca, źródło nieznane

Jednak pomimo tego oraz pewnej nerwowości związanej z transmisją, a także faktem, że Królowa stała przed swoją największą jak do tej pory publicznością, jest to nadal znakomity występ. Niestety ekipa telewizyjna opuściła Hammersmith Odeon po pierwszym bisie i tym sposobem nie istnieje zapis wideo trzech ostatnich utworów, a mianowicie – Seven Seas of Rhye, See What a Fool I’ve Been oraz God Save the Queen.

→ (NIE)PEŁNY ZAPIS KONCERTU TUTAJ.

Liczby:

  • Koncerty

– łącznie: 26

  • Kraje (w nawiasie podano liczbę występów w danym kraju)

– Wielka Brytania (26), w tym: Anglia (21), Szkocja (4), Walia (1)

Bristol, 17 listopada 1975, fot.: queenlive.ca
Bristol, 17 listopada 1975, fot.: queenlive.ca

Typowa setlista:

  1. A Night at the Opera Intro [taśma]
  2. Bohemian Rhapsody (sekcja rockowa)
  3. Ogre Battle
  4. Sweet Lady
  5. White Queen
  6. Flick of the Wrist/Brighton Rock (fragment)
  7. Bohemian Rhapsody/Killer Queen/The March of the Black Queen/Bohemian Rhapsody (reprise)/Bring Back That Leroy Brown
  8. Brighton Rock/Son and Daughter (z solówką Maya)
  9. The Prophet’s Song (z wokalną improwizacją Mercury’ego)
  10. Stone Cold Crazy
  11. Doing All Right
  12. Keep Yourself Alive
  13. Seven Seas of Rhye
  14. Liar
  15. In the Lap of the Gods… revisited
  16. Now I’m Here
  17. Big Spender
  18. Jailhouse Rock
  19. God Save the Queen [taśma]

    Hammersmith Odeon 1975 r.; fot.: Mick Rock, "Classic Queen"
    Znudzony John podczas jednego z koncertów w Hammersmith Odeon 1975 r.; fot.: Mick Rock, „Classic Queen”

Setlista – Hammersmith Odeon, 24.12.1975 r.:

  1. Now I’m Here
  2. Ogre Battle
  3. White Queen
  4. Bohemian Rhapsody/Killer Queen/The March of the Black Queen/Bohemian Rhapsody (reprise)/Bring Back That Leroy Brown
  5. Brighton Rock/Son and Daughter (z solówką Maya)
  6. Keep Yourself Alive
  7. Liar
  8. In the Lap of the Gods… revisited
  9. Big Spender
  10. Jailhouse Rock
  11. Seven Seas of Rhye
  12. See What a Fool I’ve Been
  13. God Save the Queen [taśma]

Rzadziej grane utwory:

  • Modern Times Rock ‚n’ Roll – m.in. w Liverpoolu (15.11.1975) i Coventry (16.11.1975)
  • Hangman (albo pełna wersja albo „medley” z Modern Times Rock ‚n’ Roll)
  • See What a Fool I’ve Been – m.in. w Londynie (24.12.1975)
  • Shake Rattle and Roll
  • Stupid Cupid
  • Be Bop A Lula

Ciekawostki:

Dundee, 13 grudnia 1975 r.; fot.: queenlive.ca
Dundee, 13 grudnia 1975 r.; fot.: queenlive.ca
  • Supportem Queen podczas trasy była brytyjska grupa Mr. Big.
  • w dniu pierwszego koncertu w Liverpoolu (15.11.1975) zespół nagrywał także w podlondyńskim Elstree Studios teledysk do Bohemian Rhapsody, w związku z czym muzycy ledwo zdążyli na koncert.
  • Warto też zauważyć, że ów pierwszy koncert w Liverpoolu (15.11.1975) został dodany w związku ze świetną sprzedażą biletów. Podobnie było z piątym wieczorem w Hammersmith Odeon (3.12.1975)

Zawsze będę miał słabość do Liverpoolu. Pamiętam, że gdy zaczynaliśmy, Liverpool był jednym z pierwszych miejsc, które wzięły sobie Queen do serca. Graliśmy w Empire i na Liverpool Stadium (…) i podczas gdy walczyliśmy z innymi publicznościami, to uświadomiliśmy sobie, że Liverpool był inny. Graliśmy, a tłum śpiewał. To była zawsze najgłośniejsza publiczność, co Freddie uwielbiał.

– Roger Taylor, „The Queen Extravaganza head for Liverpool”, Liverpool Daily Post, 24.10.2013 r.

Hammersmith Odeon 1975 r.; fot.: Mick Rock, "Classic Queen"
Hammersmith Odeon 1975 r.; fot.: Mick Rock, „Classic Queen”
  • Po koncercie w Newcastle (11.11.1975) zespół został aresztowany i zrewidowany w związku z podejrzeniem o posiadanie narkotyków. Jak później wyjaśniał Jeff Pain (wokalista Mr. Big), najmocniejszym narkotykiem jaki tamtego wieczoru zażywano w autobusie były może dwie butelki Southern Comfort (likier), zaś dziwnie wyglądające tabletki były zwykłą aspiryną.
  • Ostatni znany przypadek zagrania Son and Daughter w całości to koncert w Coventry (16.11.1975)
  • Bristolu (17.11.1975) gdzieś zapodziały się róże, którymi Freddie tradycyjnie rzucał w stronę publiczności. Jeden z członków ekipy wymknął się z Colston Hall i ukradł stosowną ilość z lokalnego cmentarza, choć oficjalna wersja wydarzeń wyglądała inaczej:

Niezauważony przez ekstatyczny tłum, jeden z członków ekipy technicznej Queen wymknął się z koncertu i, w asyście policjanta, pognał samochodem, mrugając przy tym światłami, w poszukiwaniu różanego ogrodu. Udało im się znaleźć świeży bukiet, którym Freddie obsypał publiczność. To dopiero poświęcenie.

– cytat z lokalnej prasy, za queenlive.ca

Hammersmith Odeon 1975 r.; fot.: Mick Rock, "Classic Queen"
Hammersmith Odeon 1975 r.; fot.: Mick Rock, „Classic Queen”
  • w Wolverhampton (7.12.1975) Freddie próbował dorzucić swoje róże aż na balkony, jednak wszystkie zawisły na oświetleniu.
  • Podczas jednego z wywiadów w 2013 r. Roger Taylor wspominał, że muzycy dowiedzieli się o tym, że Bohemian Rhapsody jest na szczycie list przebojów będąc w drodze na koncert w Aberdeen (14.12.1975). Naturalnie zespół z tej okazji wypił morze alkoholu.
  • W Glasgow (16.12.1975) padło ze sceny pierwsze nawiązanie do utworu Death On Two Legs (Dedicated to…). Ponadto Roger, wspominając występ w jednym z programów telewizyjnych w 2011 r., zwrócił się z prośbą o zwrot talerzy „do gościa, który podwędził je 35 lat temu”.
  • White Queen i Now I’m Here z koncertu w Hammersmith Odeon (24.12.1975) zostały wydane jako bonus na reedycjach Queen II i Sheer Heart Attack z 2011 r., zaś widea z Ogre Battle i Son and Daughter udostępniono na iTunes.

Opracował: mike

ornament

Więcej informacji o koncertach Queen: queenconcerts.comqueenlive.ca

 

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s