Queen Poland

The biggest polish site about Queen

Koncerty Queen: Queen II Tour (1974)

Rainbow Theatre, Londyn, 31 marca 1974 r.; fot.: Mick Rock - "Killer Queen"; źródło: queenlive.ca

Rainbow Theatre, Londyn, 31 marca 1974 r.; fot.: Mick Rock - "Killer Queen"; źródło: queenlive.ca

Wierzcie lub nie, ale choć pomiędzy występem na The Sunbury Pop Festival a pierwszym koncertem trasy Queen II w Blackpool (1.03.1974) minął niecały miesiąc, to widać ogromne postępy w scenicznym obyciu zespołu. Może to kwestia tego, że po raz pierwszy w karierze mieli okazję odbyć pełnoprawną trasę koncertową jako headliner? Któż to wie?

Manchester, 20 marca 1974 r.; korekta zdjęć: Nino Trovato, źródło: queenconcerts.com
Manchester, 20 marca 1974 r.; korekta zdjęć: Nino Trovato, źródło: queenconcerts.com

Omawiane tournée, podobnie jak pierwsze, nie jest jednolite, jednak tym razem podział jest dość prosty i wyraźny. Pierwsza część trasy (1.03. – 2.04.) to koncerty w Wielkiej Brytanii, gdzie Queen, supportowany przez grupę Nutz, był gwiazdą wieczoru. Z kolei druga część (16.04. – 11.05.) to ponowne występy przed Mott The Hoople, tym razem w upragnionej Ameryce Północnej.

Jak już wspomniałem, skok jakościowy między trasą Queen a trasą Queen II był mniej więcej tak duży, jak różnica między samymi albumami. Zespół zaczął coraz bardziej dbać o aspekty wizualne swojego show, co było widoczne zwłaszcza u Freddiego i Briana, którzy zaczęli nosić czarno-białe stroje zaprojektowane przez Zandrę Rhodes, co odpowiadało wykreowanemu – na mającym wkrótce się ukazać wydawnictwie – image’owi (jesienią 1974 r. już wszyscy członkowie zespołu nosili jej projekty). Całości dopełniały takie elementy, jak pomalowane na czarno paznokcie Mercury’ego czy gong umiejscowiony za perkusją Taylora.

Freddie przychodził pod koniec dnia, gdy nikogo już nie było, przymierzał stroje i kroczył w nich dumnie. Nigdy wcześniej nie projektowałam męskich ubrań, ale zdałam sobie sprawę, że potrzebuje ekstrawaganckiego wyglądu.

– Zandra Rhodes, „Zandra Rhodes: The fashion talks embarrassing mums, Freddie Mercury, being punk and going pink”, independent.co.uk, 28 lipca 2013 r.

Zandra Rhodes przygotowała dla nas masę różnych ciuchów, które założyłem podczas koncertu w Friars, w Aylesbury. Spociłem się tak bardzo, że już nigdy ich nie założyłem.

– Roger Taylor, Record Collector, nr 422, Gwiazdka 2013, „Roger Taylor: The Most Honest Man in Rock”

Oprócz zmian wizualnych, pojawiły się także innowacje muzyczne. Po pierwsze – Brian dopracował Procession, więc koncerty otwierała kompletna już wersja utworu, znana z Queen II. Po drugie, zawarcie w secie chociażby White Queen spowodowało, że Freddie zaczął zasiadać za fortepianem (lub innym instrumentem klawiszowym, który akurat był pod ręką) – co pozostało tradycją do końca jego scenicznej kariery. Wbrew pierwotnym przypuszczeniom, Doing All Right nie stanowiło części setu, o czym świadczy wywiad z Brianem z 1975 r., kiedy stwierdził, że właśnie włączyli ten nigdy niegrany na żywo utwór [KLIK]. Oczywiście May mógł się (jak zwykle) pomylić w tej kwestii, ale nie ma na to dowodu w postaci jakiegokolwiek nagrania. Warto również dodać, że setlista nie była stała, zwłaszcza w USA, gdzie Queen grał krócej. Znamienną zmianą w porównaniu z poprzednią trasą było dodanie wspomnianego już wcześniej White Queen oraz Modern Times Rock ‚n’ Roll (poprzednio grany sporadycznie) z Freddiem na wokalu (!).

Wreszcie i opinia publiczna zaczęła dostrzegać potencjał drzemiący w Queen, co niejednokrotnie wyrażano w rozmaitych artykułach i recenzjach, m.in.:

Obecnie Queen odnosi wszelkiego rodzaju sukcesy. Mogliście ich zobaczyć podczas ostatniej trasy Mott The Hoople, gdzie zazwyczaj wychodzili na bisy, co jest nie lada osiągnięciem, gdy publiczność czeka na Motty. Muzyka Queen jest całkiem ciężka, w Zeppelinowskim stylu, ale poza tym mają dzikiego piosenkarza oraz zdają się z marszu tworzyć trzyczęściowe harmonie wokalne. Momentami przypominają Yes, jednak nagle wkracza ich gitarzysta w stylu Jimmy’ego Page’a/Henrixa i przenosi ich na zupełnie inny poziom. (…) Queen będą wielcy w 1974 r.

– „Got to make way for Homosuperior”, luty/marzec 1974 r.; źródło: queenlive.ca [Zobacz oryginał artykułu]

Pierwsze znane "amerykańskie" zdjęcie członka zespołu Queen,  Oklahoma, 19 kwietnia 1974 r., fot.: queenconcerts.com, przesłał: Alex Fedotov
Pierwsze znane „amerykańskie” zdjęcie członka zespołu Queen, Oklahoma, 19 kwietnia 1974 r., fot.: queenconcerts.com, przesłał: Alex Fedotov

Queen, jeden z najbardziej ekscytujących nowych zespołów, wystąpi w sobotni wieczór w Friars, Aylesbury. Ich brzmienie przypomina połączenie Yes i Led Zeppelin z piskliwymi wokalami i zwariowanym, hardrockowym tłem. Pomimo tego, że to chwytliwy, pop-rockowy zespół, Queen są zdolnymi i kompetentnymi muzykami. (…) Ostatnio zostali ogłoszeni jedną z najbardziej obiecujących brytyjskich grup, w oparciu o głosowanie przeprowadzane przez prasę muzyczną. W sobotnią noc zagra z nimi hardrockowa grupa Fruup.

– „Promising Group” luty/marzec 1974 r.; źródło: queenlive.ca [Zobacz oryginał artykułu]

To niewątpliwie miła odmiana po tak pochlebnych opiniach, jak „zbyt przekombinowani” (Paul Thompson, Roxy Music) czy „są jak wiadro moczu” (Nick Kent, New Musical Express)😉. Co ciekawe już na tej trasie wierni fani Królowej zaczęli odśpiewywać God Save the Queen oczekując na swój ulubiony zespół. Sprytny Queen szybko to wykorzystał – od trasy Sheer Heart Attack (tak, to nie pomyłka!) aż po dziś dzień większość koncertów grupy wieńczy odtwarzana z taśmy autorska aranżacja brytyjskiego hymnu.

Queen w Bostonie, 26 kwietnia 1974 r., pod wdzięcznym napisem: "Nie wejście. Wyjście" ;); fot.: queenlive.ca
Queen w Bostonie, 26 kwietnia 1974 r., pod wdzięcznym napisem: „Nie wejście. Wyjście”😉; fot.: queenlive.ca

Podczas trasy Queen dał również swój pierwszy „duży”/”poważny” koncert. Chodzi oczywiście o Rainbow Theatre (31.03.1974). Występ ten został zarejestrowany i proponowano, by stał się pierwszym oficjalnym wydawnictwem „live” zespołu, jednak w rezultacie wylądował w archiwum. We wrześniu 1975 r. cztery utwory z tamtego dnia zostały wyemitowane w amerykańskim radiu (wraz z wywiadem z zespołem). Co ciekawe – wiemy o istnieniu ok. 10 minut profesjonalnego zapisu video z tego występu (Son and Daughter i Modern Times Roc ‚n’ Roll wyemitowano w japońskiej telewizji w 1975 oraz w amerykańskiej w 1977 r.; Fragmenty Son and Daughter wyemitowano w 2000 r. w szwedzkim programie Kvällstoppen, zaś kilka sekund Modern Times Rock ‚n’ Roll w filmie dokumentalnym When Freddie Met Kenny z 2002 r.), jednak archiwista Queen – Greg Brooks (który wcześniej potwierdził, że poza tymi 10-cioma minutami nic więcej nie ma) – stwierdził, że być może marcowy występ zostanie wydany w całości wraz z listopadowymi koncertami w Rainbow Theatre.

Przełomowy występ w Rainbow doczekał się także recenzji (pamiętacie Rosemary Horide? :))

Co za noc! To był finałowy koncert* w ramach ogólnokrajowej trasy Queen. To był decydujący wieczór dla ich reputacji. (…) Wiele osób zastanawiało się czy Queen ma wystarczający autorytet do gry w takim miejscu jak Rainbow. Freddie pojawił się w swoim nowym, celowo ekscentrycznym, białym kostiumie „orła”, skacząc i gestykulując w większej ekstazie niż kiedykolwiek wcześniej oraz śpiewając lepiej niż kiedykolwiek. Nie można było uwierzyć, że Queen występuje po raz pierwszy w tak ważnym miejscu. Po chwili nauczyli się wykorzystywać zalety wielkiej sceny. Zeszli po dwóch bisach wśród gromkich braw publiczności.

– Rosemary Horride, cytat za queenlive.ca, źródło nieznane
*tak naprawdę finałowym koncertem był ten w Birmingham (2.04.1974), przełożony z 17 marca, w związku z zamieszkami w Stirling (16.03.1974).

Queen w USA, kadr (prawdopodobnie) z filmu dokumentalnego "Mott The Hoople - Under Review", który oparty został głównie o to, co w tamtych czasach Morgan Fisher zarejestrował na taśmie.
Queen w USA, kadr (prawdopodobnie) z filmu dokumentalnego „Mott The Hoople – Under Review”, który oparty został głównie o to, co w tamtych czasach Morgan Fisher zarejestrował na taśmie.

Niemniej jednak nie było przez cały czas różowo. Zespół zaliczył kilka upadków, głównie technicznych, natomiast podczas koncertu w Stirling (16.03.1974) doszło do zamieszek po tym, jak Queen nie chciał wyjść na czwarty bis. Nie to było jednak najgorsze. Okazało się bowiem, iż podczas obowiązkowych szczepień przed wylotem do Australii (feralny The Sunbury Pop Festival…), Brianowi wdała się infekcja, która doskwierała mu od początku brytyjskiej trasy i zakończyła się gangreną, a w rezultacie hospitalizacją w połowie tournée po USA.

To był kiepski wieczór dla Queen w Friars Hall. Aylesbury w ostatnią sobotę, co nie do końca było ich winą. Na początek, ciężarówka z ich oświetleniem utknęła gdzieś w korku. Sytuacji nie poprawiło zainfekowane ramię Briana Maya. Z początku były wątpliwości, czy w ogóle wystąpią. W rezultacie zagrali, ale zaczynam się zastanawiać czy była to rozważna decyzja. (…)

– Pete Makowski, „Queen”, o koncercie z 2 marca 1974 r., skan z queenlive.ca, źródło nieznane. [Zobacz oryginał artykułu]

John w Canvey Island, 22 marca 1974 r.; fot.: Paul Bird, źródło: queenlive.ca
John w Canvey Island, 22 marca 1974 r.; fot.: Paul Bird, źródło: queenlive.ca

(…) Podczas, gdy czterech wdzięcznych dżentelmenów nazywających swój kolektyw Queen grali z pełnym zaangażowaniem, ich starszy partner [Queen Margaret Union, gdzie zespół występował – przyp. mike] okazał swoje niezadowolenie, wywalając korki w każdym możliwym kierunku. Pomimo ustawienia świateł na minimum, Queen ledwo zagrał pół tuzina akordów, gdy wystrzelił pierwszy bezpiecznik – odcinając cały dźwięk. Po przeprosinach i dwa bezpieczniki później, roadie nalegali, by zakończyć występ. (…) Set, choć drastycznie uszczuplony, jeśli chodzi o długość, dramaturgię i oświetlenie, był kontynuowany. (…)

– Ian Macfadden, „A Blow for Queen”, o koncercie z 15 marca 1974 r. w Glasgow, skan z queenlive.ca, źródło nieznane. [Zobacz oryginał artykułu]

Live at the Rainbow, 31 marca 1974 r.; fot.: Mick Rock - "Killer Queen", źródło: queenlive.ca
Live at the Rainbow, 31 marca 1974 r.; fot.: Mick Rock – „Killer Queen”, źródło: queenlive.ca

W związku z nieoczekiwanym przerwaniem przez Queen amerykańskiej trasy, nowym supportem Mott The Hoople została grupa Kansas. 20 maja 1974 r., w Detroit, nieświadoma zmiany publiczność oczekiwała Queen. Po jednej czy dwóch piosenkach buczenia i krzyczenia „Queen”, jeden z członków Kansas warknął do mikrofonu „Queen tu nie ma, więc zamknijcie mordy i posłuchajcie [muzyki]”. Oto pełna lista odwołanych przez Queen występów:

  • 13.05. – Boston, MA – Orpheum Theatre (zakładając, że koncert z 26.04 został przełożony)
  • 15.05. – Washington, DC – DAR Constitution Hall
  • 16.05. – Charleston, SC – Municipal Auditorium
  • 17.05. – Atlanta, GA – Fox Theatre
  • 18.05. – Knoxville, TN – Coliseum
  • 20.05. – Detroit, MI – Masonic Temple
  • 21.05. – Chicago, IL – Auditorium Theatre
  • 22.05. – Milwaukee, WI – Auditorium
  • 23.05. – South Bend, IN – Morris Civic Auditorium
  • 24.05. – Toledo, OH – Sports Arena
  • 25.05. – Cleveland, OH – Allen Theatre (dwa występy)
  • 26.05. – Columbus, OH – Mershon Auditorium
  • 27.05. – Toronto, ON – Massey Hall (Kanada)
  • 28.05. – London, ON – London Arena (Kanada)
  • 30.05. – Pittsburgh, PA – Syria Mosque
  • 31.05. – Filadelfia, PA – Schubert Theatre
  • 1.06. – Filadelfia, PA – Schubert Theatre
  • 2.06. – Richmond, VA – The Mosque

oraz krótkie spojrzenie na stan zdrowia Briana:

Biedny Brian, był żółty, jasno żółty, jestem w szoku, że udało nam się go przepchnąć przez kolejkę imigracyjną na lotnisku JFK w Nowym Jorku. Biedak ledwo stał, więc wpakowaliśmy go do samolotu, zawieźliśmy do domu, a potem do szpitala. Był bardzo chory. Byliśmy zrozpaczeni. Skróciliśmy trasę, to była nasza pierwsza podróż do Ameryki, więc uczucia były mieszane, ale z drugiej strony bardzo martwiliśmy się o Briana.

– Roger Taylor, cytat za queenlive.ca, źródło nieznane

Roger w Canvey Island, 22 marca 1974 r.; fot.: Paul Bird, źródło: queenlive.ca
Roger w Canvey Island, 22 marca 1974 r.; fot.: Paul Bird, źródło: queenlive.ca

Queen został zmuszony do skrócenia swojej debiutanckiej trasy po Ameryce prawie o miesiąc, w związku z chorobą gitarzysty Briana Maya. Zespół supportował Mott The Hoople podczas tygodniowej serii w Uris Theatre na Broadwayu, gdzie May zemdlał po ostatnim z występów. Został przewieziony do domu z ostrym zapaleniem wątroby, musi pozostać w izolatce przez miesiąc. To oznacza, że grupa zawiesi działalność do wczesnego lipca, kiedy mają nadzieję wznowić sesję nagraniową. Rzecznik zespołu powiedział: „Są bardzo rozczarowani zwłaszcza, że ich album Queen II właśnie pnie się w amerykańskich notowaniach.”.

– „May ill, Queen’s tour off”, skan z queenconcerts.com, źródło i autor nieznani. [Zobacz oryginał artykułu]

Liczby:

  • Koncerty

– łącznie: 41
– w Europie: 22
– w Ameryce Północnej: 19

  • Kraje (w nawiasie podano liczbę występów w danym kraju)

– Wielka Brytania (22), w tym: Anglia (19), Szkocja (2), Walia (1)
– USA (19)

Typowa setlista:

  1. Procession [taśma]
  2. Father to Son
  3. Ogre Battle
  4. White Queen*
  5. Son and Daughter (z solówką Maya)
  6. Keep Yourself Alive
  7. Liar**
  8. Jailhouse Rock
  9. Shake Rattle and Roll
  10. Stupid Cupid
  11. Be Bop A Lula
  12. Jailhouse Rock (reprise)
  13. Big Spender
  14. Modern Times Rock ‚n’ Roll

*utwór grany zawsze, gdy w miejscu, gdzie występował zespół był dostępny instrument klawiszowy. Mercury nie posiadał w owych czasach własnego fortepianu, więc był zdany na organizatorów. W związku z tym, podczas trasy Queen II można było ujrzeć nietypowe widoki oraz usłyszeć nietypowe brzmienia (np. w Canvey Island, 22 marca 1974 r., Freddie grał na elektrycznym pianinie marki Wurlitzer)
**w bardzo rozbudowanej, ok. 10-ciominutowej wersji, czasami na końcu setu.

Penzance, chyba ostatni występ w Kornwalii, 29 marca 1974 r.; fot.: Karen Silverlock, źródło: queenlive.ca
Penzance, chyba ostatni występ w Kornwalii, 29 marca 1974 r.; fot.: Karen Silverlock, źródło: queenlive.ca

Rzadziej grane utwory:

  • Great King Rat (głównie USA)
  • Hangman (tylko UK)
  • Seven Seas of Rhye
  • Bama Lama Bama Loo
  • See What a Fool I’ve Been

Ciekawostki:

  • Friars Hall w Aylesbury to ważne miejsce dla wielu fanów Davida Bowiego, który zagrał tu pierwszy koncert jako Ziggy Stardust, 29 stycznia 1972 r. Do owych fanów zaliczali się Roger i Freddie.

    Queen w USA, kadr (prawdopodobnie) z filmu dokumentalnego "Mott The Hoople - Under Review", który oparty został głównie o to, co w tamtych czasach Morgan Fisher zarejestrował na taśmie.
    Queen w USA, kadr (prawdopodobnie) z filmu dokumentalnego „Mott The Hoople – Under Review”, który oparty został głównie o to, co w tamtych czasach Morgan Fisher zarejestrował na taśmie.
  • Jak już wspomniano, to podczas tej trasy publiczność zaczęła śpiewać God Save the Queen, oczekując aż zespół zjawi się na scenie. Po raz pierwszy odnotowano to w Plymouth (3.03.).
  • Queen nie opędził się od kłopotów technicznych. Znane przypadki to: odcięcie zasilania na początku Father to Son w Londynie (12.03.), (wielokrotne) awarie bezpieczników w Glasgow (15.03.), pęknięta struna w Rainbow Theatre (31.03.)
  • Zespół supportujący Queen – Nutz – nie dotarł na koncert w Cheltenham (14.03.). W związku z tym gwiazda wieczoru zagrała wydłużony set (ku uciesze widzów).
  • W latach ’90 odnaleziono rachunek za wynajęcie sali w University of Glasgow (15.03.). Queen musiał zapłacić zawrotną sumę 320 funtów. Roger ciepło wspomina ten koncert, mimo problemów technicznych:

Pamiętam koncert w Glasgow University i tych wszystkich ludzi stojących na zewnątrz, zaglądających przez wąskie okienko na szczycie garderoby, krzyczących „Widzę Cię, Brianie Mayu!”

– Roger Taylor, wywiad z 2013 r., cytat za queenlive.ca

  • Szkocja, to również miejsce pierwszych zamieszek wywołanych przez fanów Queen. Kiedy w Stirling (16.03.) zespół odmówił czwartego bisu, publiczność szturmem wdarła się na scenę. Byli ranni, jeden z raportów wspomina nawet o tym, że ucierpiał Roger Taylor. Postępowanie organów ścigania związane z tym wydarzeniem zmusiło Queen do przełożenia koncertu w Birmingham z 17 marca na 2 kwietnia (tym samym wielki występ w Rainbow nie stał się zwieńczeniem trasy).

    Penzance, chyba ostatni występ w Kornwalii, 29 marca 1974 r.; fot.: Karen Silverlock, źródło: queenlive.ca
    Penzance, chyba ostatni występ w Kornwalii, 29 marca 1974 r.; fot.: Karen Silverlock, źródło: queenlive.ca

Szaleństwo Queen uderzyło w Szkocję po weekendowych zamieszkach, które wybuchły po ich występie w Stirling University. Kiedy Queen nie powrócił na scenę po trzech bisach, rozpoczęły się regularne walki. Dwóch członków ekipy Queen zostało rannych i przewieziono ich do szpitala. Niedzielny koncert w Barbarelli w Birmingham musiał zostać odwołany, ponieważ zespół został pozbawiony części ekipy, a także musiał odpowiedzieć na kilka pytań policji. (…)

– „Queen Reigns!”, skan z queenlive.ca, źródło nieznane. [Zobacz oryginał artykułu]

(…) Freddie Mercury zachowuje się dziko na scenie, bawi się mikrofonem, potrząsa czarnymi włosami i śpiewa Seven Seas of Rhye. Nagle stu fanów szturmuje scenę tego edynburskiego [właściwie – „stirlingowskiego”😉 – przyp. mike] show. Freddie uciekł dając susa ze sceny. Roger Taylor (perkusja) i dwóch członków ekipy nie miało tyle szczęścia. Zostali stratowani przez fanatycznych fanów, zostali ranni, więc występ zakończył się dla nich wizytą w szpitalu. „(…) nigdy nie widziałem czegoś takiego. Muszę być bardziej delikatny i nie wprowadzać publiczności w taki dziki stan – w innym wypadku dostaniemy zakaz grania na brytyjskich scenach. A tego byśmy nie chcieli [- powiedział Freddie – przyp. mike] (…).

– „Ihre Show war zu heiss”, Bravo nr ?/’74, skan z queenlive.ca [Zobacz oryginał artykułu].

  • Manchesterze (20.03.) Johnowi skradziono walizkę, w której między innymi znajdowały się zdjęcia, które zrobił wcześniej tego roku w Australii. Nigdy jej nie odzyskano.
  • Roger Taylor uważa, że koncert w Canvey Island (22.03.) jest najgorszym, jaki zagrali.
  • Podczas koncertu w Cromer (23.03.), jeden z fanów pod koniec Seven Seas of Rhye zaintonował „I do like to be beside the seaside”, jak na albumie, co Freddie podobno skwitował słowami „zamknij się, jesteś pijany!”.
  • W trakcie występu w Rainbow Theatre (31.03.) Brianowi pękła struna przy Liar. Odłączył Red Special i przerzucił się na swój stały w tamtych czasach zamiennik – Fendera Stratocastera. Od tego momentu brzmienie koncertu jest zupełnie inne.

    Freddie w Canvey Island, 22 marca 1974 r.; fot.: Paul Bird, źródło: queenlive.ca
    Freddie w Canvey Island, 22 marca 1974 r.; fot.: Paul Bird, źródło: queenlive.ca
  • Koncert w Portland (28.04.) nie należał do najlepszych w karierze Briana, który rozstroił się przy Son and Daughter (a więc trzeciej piosence) i pozostał w tym stanie aż do bisów. Poza tym wprowadził zespół w błąd przy Keep Yourself Alive, zbyt wcześnie przechodząc z solówki do kolejnego refrenu.
  • W Harrisburg (1.05.), oprócz Queen, supportem Mott The Hoople był także zespół Aerosmith. Podczas, gdy pozostali członkowie obu zespołów sprzeczali się, kto ma zagrać pierwszy, Brian i Joe Perry postanowili poznać się bliżej przy butelce Jacka Danielsa. Kiedy zespoły doszły do porozumienia, obaj gitarzyści ledwo trzymali się na nogach. Brian wspomina, że kiedy zagrał pierwsze akordy Father to Son, nie słyszał nic, poza echem, więc musiał grać koncert z pamięci. Następnego dnia powiedziano mu, że jego gra była ostrzejsza, bardziej pikantna. Po tym doświadczeniu May obiecał sobie nie pić więcej niż jednego drinka przed występem.

Steven Tyler pamięta tamten dzień zgoła odmiennie. Stwierdził, że Queen odmówił wyjścia na scenę, bo Aerosmith miał być headlinerem, więc koncert został odwołany. Wątpliwe, skoro Tyler nie kojarzy nawet, że wtedy kto inny był główną gwiazdą😉.

 

Opracował: mike

ornament

Więcej informacji o koncertach Queen: queenconcerts.com, queenlive.ca

One thought on “Koncerty Queen: Queen II Tour (1974)

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s