Queen Poland

The biggest polish site about Queen

Koncerty Queen: Sheer Heart Attack Tour – Japonia (1975)

japan (1)

Nie spodziewaliśmy się czegoś takiego. Wszakże Japonia okazała się zdecydowanie najjaśniejszym punktem całej trasy. Japończycy są bardzo dobrzy w organizacji (…) To dołujące wrócić tutaj [do Anglii]. Chciałbym zostać w Japonii. Wracasz tu i zdajesz sobie sprawę, że wszystko idzie nie tak, a ludzie w sklepach są tacy nieuprzejmi.

– Roger Taylor, „Queen of the Orient” R. Fox-Cumming, Record Mirror, 24.05.1975 r.

Kobe, 23 kwietnia 1975 r.; fot.: queenlive.ca
Kobe, 23 kwietnia 1975 r.; fot.: queenlive.ca

Japonia okazała się być pierwszym miejscem na Ziemi, które uznało Queen za gwiazdy, sprawiając jednocześnie, że ich azjatycka trasa koncertowa osiągnęła olbrzymi sukces. Wszystkie wydawnictwa grupy sprzedawały się jak świeże bułeczki, a każdy z muzyków został wybierany najlepszym w swojej dziedzinie na łamach magazynu Music Life (największego w Japonii pisma muzycznego). Ich sława osiągnęła tam tak absurdalne rozmiary, że pewnego razu właściciel sklepu, w którym akurat przebywał Roger, wskazał na niego, wykrzyknął łamaną angielszczyzną „Ah, ty Queen” i przez następne dziesięć minut non-stop go fotografował.

Powyższe przełożyło się oczywiście na same koncerty. Zespół został poinformowany, że japońska publiczność będzie raczej cicho siedzieć przez cały występ na swoich miejscach. Rzeczywistość okazała się zgoła odmienna – zespół zastał swoisty odpowiednik beatlemanii, z wrzeszczącymi nastolatkami i napierającym niemal każdej nocy na barierki tłumem. Doszło do tego, że Freddie niejednokrotnie musiał uspokajać publiczność. Z drugiej strony tak ciepłe przyjęcie umożliwiło Mercury’emu przećwiczenie komunikowania się z większym tłumem (w przyszłości stanie się to jego cechą rozpoznawczą), co było dość osobliwe, jeśli weźmie się pod uwagę fakt, iż w tamtych czasach niewielu Japończyków znało język angielski. Niemniej Queen dowiedli, podobnie jak wcześniej The Beatles i Deep Purple, że muzyka nie zna barier językowych. Japońska część trasy Sheer Heart Attack, to także początek wokalnych improwizacji i zabaw z tłumem (głównie podczas Liar).

Tokio, 1 maja 1975 r.; fotografia z broszury upamiętniającej trasę, fot.: Koh Hasebe, źródło: queenlive.ca
Tokio, 1 maja 1975 r.; fotografia z broszury upamiętniającej trasę, fot.: Koh Hasebe, źródło: queenlive.ca

Japonia (jak zawsze) otrzymała od Queen dłuższy i ciekawszy set. Killer Queen zaczęto grać w pełnej wersji, po pierwszych trzech koncertach Father to Son zastąpił drapieżny Great King Rat, na stałe dodano Doing All Right, zaś częstym bisem został See What a Fool I’ve Been, sporą niespodzianką podczas finałowego koncertu trasy był niegrany od 1973 r. Hangman.

Nic zatem dziwnego, że postanowiono sfilmować ostatni koncert w Tokio (1.05.1975)*. Wkrótce potem trzy utwory – Now I’m Here [WIDEO], Killer Queen [WIDEOIn the Lap of the Gods… revisited [WIDEO] – zostały wyemitowane w telewizji, wraz z materiałem z konferencji prasowej oraz „pikniku z tubylcami” [WIDEO]. Część Now I’m Here została ponownie wyemitowana w Japonii w 2004 r., przy okazji wydania dokumentu The Jewels. W obu wersjach część ścieżki dźwiękowej stanowi w rzeczywistości Rainbow Theatre 1974 r. Decyzja taka została prawdopodobnie podyktowana zbyt słabą – jak na standardy telewizyjne – jakością nagrania z Tokio. Wreszcie w 2011 r. całość ukazała się w jakości HD jako bonus do japońskiego blu-ray „Days of Our Lives” (fragmenty, z Now I’m Here będącym jedyną prawie kompletną piosenką, pojawiły się także na wydaniu brytyjskim). Ponadto na poczatku 2011 r., ok. czterominutowe fragmenty z koncertu wyświetlono podczas wystawy Stormtroopers in Stilettoes. Fakt ten podsycił spekulacje – czy istnieje zapis całego występu z Tokio?

*Początkowo całość była przypisywana do występu z 19 kwietnia (tak m.in. dokument The Magic Years), jednak wnikliwa analiza mądrych ludzi wskazała, że to definitywnie 1 maja 1975 r.

Liczby:

Tokio, 1 maja 1975 r.; fotografia z broszury upamiętniającej trasę, fot.: Koh Hasebe, źródło: queenlive.ca
Tokio, 1 maja 1975 r.; fotografia z broszury upamiętniającej trasę, fot.: Koh Hasebe, źródło: queenlive.ca
  • Koncerty

– łącznie: 8

  • Kraje (w nawiasie podano liczbę występów w danym kraju)

– Japonia (8)

Typowa setlista:

  1. Procession [taśma]
  2. Now I’m Here
  3. Ogre Battle
  4. Great King Rat
  5. White Queen
  6. Flick of the Wrist/Brighton Rock (fragment)
  7. Doing All Right
  8. In the Lap of the Gods/Killer Queen/The March of the Black Queen/Bring Back That Leroy Brown
  9. Son and Daughter (z solówką Maya)
  10. Keep Yourself Alive
  11. Seven Seas of Rhye
  12. Stone Cold Crazy
  13. Liar
  14. In the Lap of the Gods… revisited
  15. Big Spender
  16. Modern Times Rock’n’roll
  17. Jailhouse Rock
  18. See What a Fool I’ve Been
  19. God Save the Queen [taśma]

Rzadziej grane utwory:

  • Father to Son (zamiast Great King Rat) – w Tokio (19.04.1975), Kobe (23.04.1975), Okayamie (28.04.1975)
  • Hangman – w Tokio (1.05.1975)
  • Sakura (tradycyjna japońska pieśń, jako część solo) – w Tokio (1.05.1975)

Ciekawostki:

Japonia (prawdopodobnie Tokio) 1975 r.; fot.: queenlive.ca
Japonia (prawdopodobnie Tokio) 1975 r.; fot.: queenlive.ca
  • Występ w Kobe (23.04.1975 r.) był szczególnie udany dla Rogera Taylora. Słychać to zwłaszcza podczas solówki w Keep Yourself Alive, w Stone Cold Crazy oraz sekcji instrumentalnej Liar. Nawet Freddie w pewnym momencie zwraca się do niego słowami „Nieźle sobie dziś radzisz, Rog„. Kobe to także zarodek zabawy Freddiego z publicznością.
  • Trasa w Japonii stanowiła pierwszą rewolucję setlistową. Dodany Doing All Right przetrwał w niej do 1976 r. i sporadycznie był grany jeszcze w 1977 r. Wyrzucony Father to Son nie powrócił aż do 1 kwietnia 1976 r., zaś po tej trasie Great King Rat zniknął do 1984 r., gdzie powrócił w mocno okrojonej wersji. Również podczas tej części trasy Queen coraz rzadziej sięgał po sample okrzyków wykorzystywane przy Ogre Battle, aż w końcu w ogóle zaniechał ich używania. Brian podczas koncertu w Tokio (1.05.1975), zagrał jako część solo tradycyjny utwór Sakura – stanie się to swego rodzaju tradycją podczas koncertów w Kraju Kwitnącej Wiśni.
  • Koncert z 29 kwietnia 1975 r. jest często opisywany jako występ w Shizuoce, jednak w istocie miał on miejsce w Kakegawie, miasto w prefekturze Shizuoki (sama Shizuoka znajduje się ok. 30 km od Kakegawy). Skoro już o Kakegawie mowa – set podczas koncertu w tym miejscu był krótszy, jako że nie grano zarówno Father to Son, Great King Rat oraz See What a Fool I’ve Been.
  • W Jokohamie (30.04.1975) podczas wokalnej „wymiany” z publicznością w Liar, Freddie postanowił nauczyć Japończyków angielskiego. Z nieznanych przyczyn, najważniejszym słowem stało się „dymanie” (ang. shag out)😉.
  • Podczas koncertu w Tokio (1.05.1975) zespół na drugi bis wyszedł w kimonach, czym doprowadził tłum do jeszcze większej ekstazy.

Opracował: mike

ornament

Więcej informacji o koncertach Queen: queenconcerts.comqueenlive.ca

2 thoughts on “Koncerty Queen: Sheer Heart Attack Tour – Japonia (1975)

  1. Cały koncert z Tokio ukazał sie jako bonus w japonskim Days Of Our Lives, czy chodzi tylko o te 3 znane utwory? Jeśli to calutki koncert w HD to czy mozna go gdzieś obejrzeć?

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s